In deze rubriek portretteren we watermensen met interessante ideeën en bijzondere bezigheden op, aan en in het water.
Naam: Klaas-Jan Hoeve (70)
Werk: invalkracht bij LJ Harri Watersportmedia & Observator, redacteur bij Zeepost
Schip: motorschip Stina
Woont: met hond Bruno
Water: Willemsoord, Den Helder
Tekst Gonneke Bonting
RUBBERBOOT
‘Mijn ouders begonnen met zeilen in een zeilkano. Op vakanties bij de Thunersee in Zwitserland maakte ik van een rubberboot een zeilboot door er een lap op te fröbelen. Nog later zeilde ik bij de zeewelpen en -verkenners, met mijn ouders op het Slotermeer in Friesland, bij Reeuwijk en Vinkeveen, en op het IJsselmeer.’
RONDJE ATLANTIC
‘Mijn eerste lange reis was een rondje Atlantic, destijds met mijn vrouw. Later maakte ik meer lange tochten, ook solo.’
ALLES IN DE STRIJD
‘Tijdens zo’n tocht ben je op jezelf aangewezen. Alles komt heel gefocust samen: kennis, vaardigheden, intuïtie en de informatie die je hebt. Wat je kunt, moet je dan ook allemaal doen. Die uitdaging maakt het spannend. Ik kende het boek Zwaar weer zeilen van Peter Bruce uit mijn hoofd en dat heeft me vaak geholpen. Uitgeverij Hollandia bood me de kans een nieuwe Nederlandse editie van het boek te maken.’
WAD
‘Eigenlijk geldt altijd als je zeilt dat je oplet, een half uur vooruitkijkt en de goede keuzes maakt. Vaar ik op het Wad, dan houd ik het getij in de gaten en denk erom naar een haven te gaan als de boodschappen bijna op zijn.’
SHEET-TO-TILLER
‘Jachtontwerpers maken het zeilers makkelijk, ik hou ervan om dingen moeilijk te doen. Je leert ervan als je ziet waarom iets niet gaat. Zo maakte ik van een lijn, twee blokken en een elastiek een sheet-to-tiller, die ervoor zorgt dat de boot op koers blijft zonder stuurman of stuurautomaat. Een staaltje klassiek zeemanschap. Mijn vriend Dick Huges schreef daar een boekje over.’
ANTILLEN
‘Met een zeiljacht van negen meter voer ik naar Bonaire. De motor was kapot; alleen de achteruitstand werkte, maar dat was geen probleem. Ik zeilde de haven in en legde aan met de motor in de achteruit. Die manoeuvre leverde me een baan op als kapitein op een oud houten schip met een crew van zes mensen en vijftig voortdurend dronken Amerikanen.’
BOEKEN
‘Na twee jaar voer ik weer naar Nederland en werd ik redacteur bij het tijdschrift Zeilen. Later werkte ik als uitgever van Hollandia Watersportboeken, onder meer aan de serie Vaarwijzers. Bij LJ Harri Watersportmedia & Observator werd ik compagnon.’
CATAMARAN
‘Vooral door mijn gesprekken met zeiler Henk de Velde constateerde ik dat ik graag sneller wilde zeilen en ook gemakkelijker wilde kunnen droogvallen. Ik kocht een catamaran. In de zomer kon ik daar prima op wonen.’
WINTER
‘’s Winters was het iets lastiger: ik sliep in de ene romp en de wc was in de andere, en de enige manier om van de ene naar de andere kant te komen, was buitenom. Daarom woonde ik ’s winters in mijn kantoortje annex werkplaats op de NDSM-werf in Amsterdam-Noord. Omdat varen in de winter me aantrekt, kocht ik het motorschip Stina.’
PENSIOENKLUSSEN
‘Inmiddels ben ik met pensioen en heb ik alleen de motorboot nog. Bij LJ Harri Watersportmedia & Observator werk ik als er eens iemand ziek is, en af en toe sta ik op een beurs. Verder heb ik samen met Peter Fokkens, Servaas van Dusseldorp en Willem Bast de digitale nieuwsbrief Zeepost nieuw leven ingeblazen. Die nieuwsbrief was plotseling gestopt toen oprichter Wouter van Dusseldorp overleed.’
VRACHTSCHEPEN SCHONER
‘Ook zet ik me in om de koopvaardij minder vervuilend te maken. Zo schrijf ik voor Zeepost over windvoortstuwing van vrachtschepen door vleugeltuigage. In landen als Frankrijk en ook op de Enkhuizer Zeevaartschool is daar veel aandacht voor.’
VLEUGELTUIGAGE
‘Ik wil proberen dat principe zelf ook toe te passen. Mijn motorschip is in Noord-Duitsland gebouwd als hulpschip voor de Duitse mijnopruimingsdienst, en later verbouwd tot motorsailor. Toen ik de Stina kocht, zeilde het schip al niet meer. Door er vleugeltuigage op te plaatsen, wil ik er weer een motorsailor van maken.’
LANGE REIZEN
‘Lange reizen maak ik niet meer. Ik vaar veel op het Wad, vooral in de winter. Op het water ontmoet ik fijne mensen die op een goede manier met elkaar omgaan en kiezen voor deze manier van leven. En de kou… die is leuk. Hoewel, het was ook prettig toen ik van Terschelling naar Harlingen voer, lekker warm binnen in mijn pyjama aan het stuur, en kleumende zeilers zag oversteken.’
Facebook: watersportmedia
